سر شار از عطر مشک...

بسته ارسالی آهو ها

***

دنبال سنجاقک ها می دود

دخترکی

با پیراهن آبی

***

از بیراهه ای صعب العبور  گذشته ام،

بی آنکه

قدم از قدم

برداشته باشم

***

دست هایم

پر از ستاره شده...

حالا که پیراهن شب پوسیده

سرک می کشد

از پس پرده ها

آفتاب بی رمق زمستان

***

به اتکاء چهار فایل جدید

می خواهد آپ تو دیت شود،

کامپیوتر احمق...

***

بگویی

یا

نگویی

تریلی زمان می گذرد

از روی جاده های سنگلاخ

حرف های...

***

من اگر روشن... اگر تاریکم

مثل سایه به خودم نزدیکم

***

دیو قصه اگه خوابت ببره

از همون پنجرهء وا مونده

تورو می دزده و می اندازه تو چاه

نمیتونی توی تاریکی بفهمی کی میاد

تا تو رو یه لقمه چپش کنه...

***

چشاتو راحت

روی هم بذار...

بما چه که کی خوابه کی بیدار

***

نگاه می کنم

تصویر رودهای بهاری را

از میان عطر دلپذیر

پونه های خشک

***

حس مسخره

***

از دل برود

 هر که

دیلیت شد کلاْ... 

حساب جاری قلبم

از عشق خالی ست،

چک بی محل نمی کشم

رم کرده

اسب گاری

 زوزهء گرگ ها...

***

کتابی نوشته ام

به نام تو!

با تک واژهء عشق

و دستور زبان سکوت

***

تکه ابری

نچلونده

توی تشت آسمون

جامونده

قلم به دست می گیرم،

پنجره های روحم

 گشوده می شوند

فکرم پرواز می کند...

***

خیره شده...

همسایه روبرویی

به تصاویر مبهم ما

از پشت پرده

هیچکس

ظلمت نگاه مرا

لبریز

از ستاره نمی کند. 

***

خوابی راحت...

در کنار

گرمای بی توقع شوفاژ

مرد آن است که

در کشاکش دهر

هزار و نهصد و نود و نه تا دوست دختر داشته باشه

به علاوه یه همسر کدبانو

***

گنجایش فال مارا ندارد...

فنجان سرد و کوچک قهوه

دو لیوان چای لب سوز می خواهم

تا در کنار تو

عشق

سرنوشتمان را پیشگویی کند...

***

خم کرده است...

شاخه های کاج پشت پنجره را

سنگینی برف

***

جای خالی برگ ها را

پر کرده اند...

بر درخت ها

فوج گنجشک ها

***

ترنج و چاقو

قضات چشم چران

دست های بریده

***

شناور بر...

امواج آشفته باد

گیسوان زنی

بزرگ می شوی

تا جایی که

قدت به

دلواپسی های من برسد

***

به فردا فکر می کنم...

کتاب ورق می خورد

بی آن که

خوانده شده باشد

***

فرقی نمی کند

چه کسی دانه می پاشد...

دوست یا دشمن

***

توی جنگل هیاهو

گم شده یه بچه آّهو

***

سرش را

به دیوار می کوبد

سایه ام متاْسف...

تنها یادگار

روزهای بارانی

پوتین های گل آلود

***

خوابش برده

مسافر قطار

با عینک

***

نفس نمی کشم...

تا

همدم تو باشم

***

طرح ها و نقشه ها...

تخریب شده است

خانه قدیمی

***

عکس هایت را

 آتش می زنم...

بت خانه

ویران می شود

***

قلکم را

تکان می دهم...

سکه ها

پر سرو صدا ترند

هر چه نزدیک تر می شوم

تو را

کوچک تر می بینم

شبیه یک نقطه

انتهای جملهء خیالاتم...

***

مملو از

ابر های سپید اتو کشیده

تشت آسمان

***

گم می شوم

در کوچه های پاییزی،

زمستان مرا پیدا می کند...

آفتاب را

دعوت نمی کنم...

وقتی برف ها آب نمی شوند

***

درختان برهنه،

پسرکی کنار ترازویی

مشق می نویسد... 

***

می شنوم

صدای فریاد برگ ها را

هنگام سقوط

از بلندای شاخه ها

وقتی که

پاییز را

لعنت می کنند

چشم هایت را می گیرم

گوش هایت را می گیرم

تو تا همیشه

باید کودک بمانی...

تلخ وشیرین شده این قصه

شبیه چای

مانده از صبحانه

که کسی با نصفش

لقمه خشکی را

زورکی با عجله بلعیده

***

به چه می اندیشم؟

به سکوت دو پروانهء سبز

روی برگی

در آغوش نسیم پاییز

***

آسمان امشب

دریای آرامی ست

که درآن

ماهی نیست

***

افکارت، شبیه زنبور هایی هستند

که کندوی کلامت را

با گرده گل هایی

که از گلستان هایی خیالی کش رفته اند

پر از عسل می کنند،

دست های نوچم

به نوشته های شیرینت

چسبیده اند...

***

بارانی نمی بارد

تا روی شیشه ها بلغزد

و من وسوسه شوم

پنجره را باز کنم...

***

دور می ریزم...

آنچه را که فکر می کنم

می دانم،

دوباره عشق متولد می شود

***

پرنده های تو

محبوس هستند

پشت دیوار چشمهایت...

***

به افق چشم دوخته ایم

اما

روی صفحهء نقاله راه می رویم

شروع تازه ای

در کار نیست

دنبال نقطه می گردی؟!

چیزی که شروع نشده

پایانی ندارد...

***

به خودم

خیانت کردم

تا

به تو

وفادار بمانم...

***

از ضربه های روزنامه

جان سالم به در می برد

مگس سمج

***

قصهء تکراری گاو ها

و زمستان های بی یونجه

چه کسل کننده!

***

بشقاب

هفت رنگ پلو

با عطر سیاست

                       و

زعفران سوبسید دار سوبله

آب رفته

دل هایمان

زیر بارش مداوم

باران های موسمی

فیلم شده ایم...

در محاصرهء مداوم تصاویر

***

می نویسم...

که ببینی

می خوانی...

و ندیده می گذری

***

غربت غریب بیرون زندان،

زندان بان

آشنا تر بود...

***

 تار می شوند

برای پود نگاهم

میله ها

***

چشم هایت

به دنبال هر تصوری باشند

دست هایت

آن را

ترسیم می کنند

***

منبع نور

                و

زاویه دیدت را

عوض کن...

طر ح ها بی نهایت می شوند

زشت یا زیبا

***

آشناییم،

به اندازهء

تمامی وسعت سرزمین

تنهایی مان

***

به جا مانده...

از عشق آتشین دیروز

تنها گل خشکی

در گلدان خاطرات

***

دوتا قمری

پشت پنجره اتاقم،

بارش باران

***

باران

بعد از باران...

بیرون آمده اند از خاک

کرم های خاکی

***

جو می گیردمان...

برای ترمیم لایه ازون

***

نقطه.

سر خط...

پ.ن: آقا اجازه، این صفحه خیلی خط دارد! سر کدام خط؟

***

مضراب نگاهت

بر خطوط آبی دفترم

ترانه ی سکوت شنیدنی است...

***

سایه تبدار

دست های شهوت آلود تاریکی

بر

اندام برهنه ی شب

***

یکی می شویم

من و سایه ام

هنگام نوشتن از تو

***

امواجی زیبا

بر دریایی آرام،

چین های صورت مادرم

***

سقوط...

نمی توانی روی ابرها بخوابی،

زیادی سنگینی

با کوله باری

مملو از سایه ها

ترا می خوانم...

روح ترک خورده ام

سیراب می شود

شبیه گل سنگی

از شبنم صبح گاهی...

فرمولی ندارد،

محاسبه ی محیط  کثیر الاضلاع

محدوده های ما...

***

تمام راه ها

به تو ختم می شوند

تمام بی راهه ها

به من

***

پر و خالی نمی شود

ظرفی که نیست!

***

به زور حلقه ها

زنجیر شده است...

بیزاری هایمان به هم

***

خسته شدم از لی لی

روی جدول وظایف لیلی!

تنها گیاهانی که

در تشنگی محض سبز می شوند...

آرزو ها

ما دل خود را مذمت می کنیم

باقی این ماجرا مدح شماست!

***

درک

مورچه ها

چقدر کشتنی هستند!

سیل ابرهای سیاه پوش...

بارشی بیهوده

بر گل دان هایی

که تا قیامت

سبز نمی شوند

آفتاب را

در آغوش می کشم

چتر ها بسته می شوند...

دروغ هایت را

دانه دانه نخ می کشم... 

خیلی گران تمام می شود

این گردن بند بدلی

آخرین قطرات

آفتاب را

سایه ها تقسیم می کنند...

لای کتابی کهنه

برگی زرد و خشک،

تنها یادگار پاییز امسال

آوار زرد برگ ها...

جیغ بنفش کوچه های لیز

یعنی:

چنارستان کلاغانی شده

با همت پاییز...

چهره اش را

نظاره می کند...

در آیینه مرداب

برگی جوان!

شلیک دو گلوله،

و سگی ولگرد...

شهر سالم.