حتما"برایتان پیش آمده که چیزی را اشتباه بخوانید و یا اشتباه بفهمید یا غلط بشنوید و این اشتباه و غلط در ذهن شما بماند... این فرموده صاحب فرزامنامه و مخترع بازی ست...ولی من معتقدم هیچ ربطی به سن و سال و هوش حافظه و سواد و اینا نداره... بشریت طفلکی جایز الخطاست... و این قسم خطاهای بدون عارضه جانبی، اشکالی نداره که هیچ با نمک هم هست. خنگولیت هم یه جور بیماری دوره ای می باشد که ابتلا به آن نه تنها باعث سرشکستگی و خجالت نمی شود بلکه گاهی اوقات بسیار مفید هم می باشد.

نخ سوزن: ابزار دوخت و دوز... یا همون "مخصوصن" خودمون که من این جوری می شنیدم و همش از خودم می پرسیدم مگه درز جملات و سوتی ها را هم می شه با دوخت و دوز گرفت؟ وقتی جملات به اسامی اشخاص ختم می شد بامزه تر هم بود... نخ سوزن دکتر فلانی! تصور کنین از فرط تفلون بودن دکتر" فلانی" را کوک بزنن به جمله خالی بندی قبلش...

لامَسگ: همون "لا مذهب" خودمون که چون عامیانه "لا مصب" تلفظ می شد من کلاس دومی "لامسگ" می شنیدم و همونجوری هم استفاده می کردم چون سگ از نظر من خیلی فحش بود و جالب این که بزرگترها هم توجه نمی کردن که درست می گم یا غلط... از بس به حرف بچه ها گوش می دن این بزرگترهای گرامی!

حیاط: یا "حیات"... آقایی که محبتش قلمبه شده بود و می خواست قطعه زمینی رو در دوقوز آباد علیا به نام من بچه فینگیلی بزنه ازم پرسید: پدرتون "حیات" دارن و من که فکر می کردم منظورشون "حیاط" گفتم: بعله دوتا هم دارن... یادمه وقتی به لغت "هیات" برخوردم به پدرم گفتم: چه خبره بابا چرا اینقدر حیاط داریم! اندازه هاش فرق می کنه یا جاهاش...

بیجامه: همون "پیژامه" خودمون یا "پیژاما فرنگی". البته هنوز هم به شدت معتقدم پوشیدنش با بی جامگی هیچ فرقی نمی کنه. بی آبرویی ترین مدل شلواره مخصوصن وقتی کش شو می کشن تا زیر سینه شون...

خپل های سرخ: در اصل "خمر های سرخ". همیشه با خودم فکر می کردم این "خپل های سرخ" چه کسانی هستن که اینقدر بی رحمن و مردمو می کشن...(یکی نبود بگه بچه تو رو چه به گوش کردن اخبار سیاسی)تا مدت ها از آدم های توپولی که لپ های گلی داشتن یا لباس قرمز پوشیده بودن می ترسیدم... یادمه به عقل بچگی خودم روی دیوار خونمون نوشته بودم مرگ بر "خپل های سرخ" که بابتش یه کتک جانانه از مادرم خوردم که وروجک دیگه نبینم حرف سیاسی بزنی ها! جالب اینکه مادرم هم به املای نادرست لغت تو جهی نکرده بودن!

و نام فامیل یک آقای همسایه وبلاگی که من نمی دونم چه اصراری در اشتباه تلفظ کردنش دارم... نمی نویسم که اینا... (این بندش هم پارتی بازی مال دوست و آشنا ها)