دنیا فقط یه دفتره، برای مشق خاطره

نذاری با دلخوریا، عاشقی از یادت بره

قلم بهونه بگیره، کنار دفتر کز کنه

برگ سپید دلتو،خط خطی قرمز کنه

نذاری غم قدر بیاد، باز شاخ و شونه بکشه

قناد قصه مزه ی، تلخ جدایی بچشه

کاغذ سبز نامه مون، پر بشه از گلایه ها

دلخوشیا زندونی شن، پشت حصار سایه ها

بیا تو این غربت سرد، غریبه آشنا باشیم

واسه گلوی زخمیه، پنجره ها صدا باشیم