[نه ابری، نه بارانی
  فقط سرماست که چهار نعل می تازد
  پشت پنجره شکسته سکوت
 
[دلت تکثیر می شود
  میان واژه ها و من،
  زخمی و گل آلودم
  بسکه در شالیزار کلامت
  زمین خورده ام...
 
[... و کلاغی
   سر دیوار هوس می قارید
   عشق آواز خوشی است!
 
[چشم هایت،
  دو حلقه چاه عمیق
  لبریز عطش
 
[بی تو سرما شیریست
  که مرا می درد هر شب
  کنج قفس رویاها
  
[خسته ام،
  خسته از آغاز همه پایان ها
  خسته از بردن این بی جان ها
  تا نسیم و باران