کسالت ناک!
]
یه عالمه صدای دریا و یه دونه بشریت که قابلیت انسانیت داشته باشه بقل دست آدم بشینه، که آدم فقط بتونه فکر کنه غیر از خودش و خدا هم کسی روی زمین زندگی می کنه گاهی وقتا...
] لباتو به خنده وا کن/ نذا غصه جون بگیره/ نذا دلخوشی دوباره/ تو نگاهمون بمیره/ نذا غم لونه بسازه/ کنج ایون رفاقت/ نذا گم بشیم دوباره/ توی جاده های عادت/ من اسیرم تو حصاری/ که درو پیکر نداره/ اما پرچینشو انگار/ یکی پا به پا میاره/ تو اسیر قصه هاتی/ تو غبار خاطراتی/ مثل یه سایه زخمی/ پشت شیشه های ماتی/ لباتو به خنده وا کن/ می دونم بهانه ای نیس/ می دونم ته دلامون/ شوق عاشقانه ای نیس/ اما حیفه این یه ذره/ روشنی بازم سیا شه/ حیفه روزی که تو راهه/ گرم و آفتابی نباشه...
] همین!
+ نوشته شده در سه شنبه ۸ شهریور ۱۳۹۰ ساعت 0:36 توسط یواشکی
|
