ارا گوش می کنم... مثل همیشه... و سعی می کنم آرامش از دست رفته مو بدست بیارم...
امنیت خاطره ای بیش نیست... که به گذشته های دور مربوط می شه، از همه جهت...
تو زندگی امروزی باید تا دندان مسلح باشی حتی وقتی پای فیس بوک می شینی...
نمایش غم انگیزیه...
کاش می شد صحنه رو عوض کرد و برگشت به خونه مادر بزرگ... زیر سایه آرامش بخش درختان گردو... کاش می شد دوباره به صدای آواز قنات گوش داد و تو عطر بهار نارنج ها نفس کشید...